Οι γονείς μου ήταν τρομερά πιεστικοί με τους βαθμούς μου…Σήμερα τους ευγνωμονώ!

Η Marisa Hillman είναι καθηγήτρια Αγγλικών, συγγραφέας και μαμά τριών παιδιών. Στην παρακάτω εξομολόγηση εξηγεί πώς η πίεση που δεχόταν από τους γονείς της, ως παιδί, για να είναι πάντα καλή μαθήτρια, συνέβαλε στο να δίνει πάντα τον καλύτερο εαυτό της σε ό,τι κάνει. Συμφωνείτε μαζί της;

«Αυτό που μου έλεγαν πάντα οι γονείς μου καθώς μεγάλωνα είναι, ότι η δουλειά μου ως παιδί ήταν μόνο μία: Να παίρνω καλούς βαθμούς. Η μαμά μου φυλούσε όλους τους ελέγχους μου από το Δημοτικό με τα διθυραμβικά σχόλια σχετικά με την αγάπη μου για το διάβασμα. Έπαιρνα πάντα επιπλέον εργασίες και αναλάμβανα δραστηριότητες με ενθουσιασμό. Ήμουν το έξυπνο παιδί. Και μετά ήρθε το Γυμνάσιο.

Οι γονείς μου ήταν τρομερά πιεστικοί με τους βαθμούς μου...Σήμερα τους ευγνωμονώ! μαμαδοιστορίες Μαθηματικά βαθμοί

Δεν είναι ότι έπαψα να είμαι έξυπνη, όμως άλλαξαν οι προτεραιότητές μου. Το να «ταιριάζω» και να «ανήκω» έγινε ασυζητητί  πιο σημαντικό από τα μαθήματα, και οι γονείς μου -βέβαια- δεν έδειχναν να συμφωνούν καθόλου με αυτό. Έχασα πολλά προνόμια. Το να βλέπω τηλεόραση και να βγαίνω με φίλους θα γινόταν παρελθόν μέχρι να επαναφέρω τους καλούς βαθμούς μου. Όμως εγώ δεν ένιωθα να αποτυγχάνω και δεν καταλάβαινα γιατί τόση ταραχή. Τότε πήραν την απόφαση να το κάνουν ακόμα χειρότερο, ρεζιλεύοντάς με μπροστά σε όλους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, στην Α’ Γυμνασίου, όταν μετά το μπήκα στην αίθουσα που κάναμε πρόβες για τη χορωδία και ο δάσκαλος μουσικής είπε μπροστά σε όλα τα παιδιά, ότι τηλεφώνησαν οι γονείς μου και απαγόρευσαν να παρακολουθώ το μάθημα της χορωδίας, μέχρι να φτιάξουν οι μου. Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας. Είναι τόσο σκληρό να το κάνεις αυτό στο παιδί σου… “Έπιασε”, όμως; Εννοείται!

Όταν πλέον πήγα στο Γυμνάσιο, είχα ένα πλάνο: Θα έμπαινα στο Πανεπιστήμιο, θα σπούδαζα βιολογία και θα γινόμουν κτηνίατρος. Στην Α’ Λυκείου, βρήκα δουλειά σε μία τοπική κλινική μικρών ζώων και τις περισσότερες φορές έκανα το καλύτερο που μπορούσα. Υπήρξαν στιγμές που το να δω τους φίλους μου ή το αγόρι μου ήταν πιο σημαντικό από το διαγώνισμα της άλγεβρας, αλλά τότε εμφανίζονταν οι γονείς μου. Όταν έφασα στη Γ’ Λυκείου, ήμουν τόσο σίγουρη για τον δρόμο που θα ακολουθούσα και είχα τόση αυτοπεποίθηση που έκανα αίτηση σε ένα και μόνο Πανεπιστήμιο –αυτό που ονειρευόμουν να πάω. Ήξερα ότι είναι πολύ δύσκολο να μπεις, αλλά δεν με ενδιέφερε κανένα άλλο. Δεν ήταν εύκολο, όμως, χάρη στους γονείς μου που φρόντιζαν να έχω υψηλούς βαθμούς όλα τα χρόνια, τα κατάφερα!

 

Στο Πανεπιστήμιο τα πράγματα ήταν δύσκολα –είχα μεγάλο πρόβλημα στα . Ένας καθηγητής υπονόησε πως έχω Δυσαριθμησία- μία σοβαρή δυσκολία με τους αριθμούς, όμως δεν έκανε καμία προσπάθεια για να την αντιμετωπίσω. Κοβόμουν στα μαθήματα ξανά και ξανά, μέχρι που κάποια στιγμή οι γονείς μου δήλωσαν, ότι δεν θα συνεχίσουν να πληρώνουν τις σπουδές μου για να κόβομαι –ας ψάξω να βρω μια δουλειά! Δεν είχαν άδικο. Με τη δυσκολία μου αυτή, κανένα άλλο Πανεπιστήμιο δεν θα με δεχόταν, και κάπως έτσι εγκατέλειψα το όνειρό μου να φροντίζω τα ζώα.

Αυτό με πλήγωσε βαθιά και μου πήρε χρόνια να το αποδεχτώ, αλλά μου έδωσε ένα πολύτιμο μάθημα, το οποίο πλέον μπορώ να μεταφέρω και στα παιδιά μου: Ότι όποιος σου λέει ότι μπορεί να γίνεις ό,τι ονειρεύεσαι στη ζωή σου, μπορεί να κάνει και λάθος… Μπορεί να ακούγεται πολύ αρνητικό, όμως, εγώ δεν κατάφερα να ακολουθήσω το όνειρό μου, γιατί δεν είχα τους βαθμούς για να το κάνω, όσο σκληρά κι αν προσπάθησα. Κανείς δεν θα μου έδινε πτυχίο και κανείς δεν θα μου χαριζόταν, απλά και μόνο επειδή το ήθελα πολύ! Έτσι έμαθα, ότι δεν πειράζει  να έχεις περισσότερα από ένα όνειρα και, αν θέλεις να πετύχεις κάτι, πρέπει να έχεις τις ικανότητες για να το κάνεις.

 

Όταν άλλαξα σπουδές, δεν είχα ιδέα τι θα έκανα, αλλά πολύ γρήγορα όλα μπήκαν σε μια σειρά. Βρήκα την κλίση μου και σε τι ήμουν πραγματικά καλή –οι γονείς μου είχαν δίκιο από την αρχή. Ήξεραν για πόσα είμαι ικανή –έπρεπε απλά να βρω τον δρόμο μου.

Και μπορεί να μη ζω το αρχικό μου όνειρο, αλλά και πάλι είμαι πολύ ευχαριστημένη. Και κάποια μέρα, όταν τα παιδιά μου μεγαλώσουν και πάνε στο σχολείο, εύχομαι να μάθουν κάτι από τις εμπειρίες μου. Ή, τουλάχιστον, να καταλάβουν κάπως, γιατί θα κάνω ό,τι μπορώ για να μην τα αφήσω να ρίξουν τους βαθμούς τους!»

Πηγή: popsugar.com

Δείτε ακόμα:
Σου άρεσε το θέμα;
  • Οι γονείς μου ήταν τρομερά πιεστικοί με τους βαθμούς μου...Σήμερα τους ευγνωμονώ! μαμαδοιστορίες Μαθηματικά βαθμοί