μαμαδοιστορίες

Επιστολή μητέρας «Γι’ αυτά τα 11 ευρώ της φωτογράφισης στο τέλος της σχολικής χρονιάς»

Από ένα χαρτάκι ξεκίνησαν όλα. Ένα χαρτάκι που σε ενημέρωνε για την φωτογράφηση όλης της τάξης της σχολικής φετινής χρονιάς. «Η φωτογράφηση θα πραγματοποιηθεί την…και το πακέτο στοιχίζει 11 ευρώ περιέχοντας ώς εξής: φωτογραφία, φωτιστικό γραφείου, δίπτυχο, μαγνητάκι, κούπα και σουπλά. Η πληρωμή του πακέτου είναι προαιρετική. Από κάτω έπρεπε να υπογράψεις για να φωτογραφηθεί… Read more Επιστολή μητέρας «Γι’ αυτά τα 11 ευρώ της φωτογράφισης στο τέλος της σχολικής χρονιάς»

Στο παιδί σου αξίζει ο καλύτερος εαυτός σου, όχι ό,τι έχει απομείνει από σένα!

Άλλη μια από αυτό που λέμε μαμαδοιστορίες που πραγματικά κόβουν την ανάσα. Διαβάστε την… Κουρασμένη από τη δουλειά, από μια σκληρή καθημερινότητα, τηλεφωνήματα, μια ζωή στη διεκπεραίωση «τι θα φτιάξω σήμερα για φαγητό;», «τα τζάμια είναι βρώμικα», «πρέπει να πληρώσω τη ΔΕΗ θα μας την κόψουν», «τον ΕΝΦΙΑ», «να περάσω από το σχολείο να ρωτήσω… Read more Στο παιδί σου αξίζει ο καλύτερος εαυτός σου, όχι ό,τι έχει απομείνει από σένα!

Να φιλάς τα παιδιά σου τα βράδια – ακόμα κι αν κοιμούνται!

Να τα φιλάς για σένα, αυτή τη φορά. Όχι γι’ αυτά. Για να θυμάσαι πάντα τα κλειστά βλέφαρα που βλέπουν όνειρα με νεράιδες και να ανασαίνεις τις παιδικές ανάσες που μυρίζουν τριαντάφυλλο, γλυκό του κουταλιού, γιασεμί  και όλες τις υπέροχες ευωδιές του κόσμου. Να αγγίζεις τα μεταξένια μαλλιά τους, να φτιάχνεις καλύτερα τα σκεπάσματα, όχι… Read more Να φιλάς τα παιδιά σου τα βράδια – ακόμα κι αν κοιμούνται!

Μην φτιάξεις ακόμα έναν μαμάκια!

Το έχω δει να συμβαίνει πολλές φορές γύρω μου. Σε γυναίκες ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσης και μόρφωσης: μετά τη γέννηση του γιου τους παθαίνουν νεραϊδόκρουσμα. Πλήρη μετάλλαξη. Σαν αυτό το παιδί να ήρθε ουρανοκατέβατο, σαν να μην υπήρξε προϊόν μιας ερωτικής σχέσης. Και δεν αναφέρομαι στο αναμενόμενο οιδιπόδειο, όπου μέχρι ενός σημείου είναι φυσιολογικό το αγόρι… Read more Μην φτιάξεις ακόμα έναν μαμάκια!

Δεν θέλω τα παιδιά μου να θυμούνται τα Χριστούγεννα μπροστά στην ΤV

Αχ, τι θυμήθηκα τώρα… Θυμήθηκα τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων, τόσο μακρινά αλλά και τόσο ζωντανά μέσα μου ακόμη… Αρκεί η μυρωδιά από μοσχοκάρυδο και γαρίφαλο για να ξεπεταχτούν ολοκάθαρες οι αναμνήσεις από κάθε γιορτή, από κάθε πάρτι, για να ακουστούν πάλι στα αυτιά μου οι χριστουγεννιάτικοι ήχοι: ο μεταλλικός ήχος της κατσαρόλας και… Read more Δεν θέλω τα παιδιά μου να θυμούνται τα Χριστούγεννα μπροστά στην ΤV

Δεν φταίνε τα παιδιά που είναι «ψώνια», οι γονείς φταίνε!

Σας παρουσιάζουμε μια τρομερή μαμαδοιστορία βγαλμένη από την καθημερινότητα από το themamagers.gr: Υπάρχει ένα κοριτσάκι στο σχολείο της κόρης μου που είναι όμορφο, καλοβαλμένο, έξυπνο, με καλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, με γονείς που νοιάζονται πραγματικά και που του προσφέρουν όσα μπορούν. Ε, λοιπόν, αυτό το κοριτσάκι, που ο Θεός το έχει προικίσει με όλα τα καλά,… Read more Δεν φταίνε τα παιδιά που είναι «ψώνια», οι γονείς φταίνε!

Ένα τηλεφώνημα με τη μαμά, είναι το ίδιο θεραπευτικό με την αγκαλιά της!

Θυμάμαι ακόμα και σήμερα τα τηλεφωνήματα με τη μητέρα μου όταν έλειπε ώρες στη δουλειά. Κάθε φορά που κλείναμε το τηλέφωνο, ένιωθα σαν να την είχα στο διπλανό δωμάτιο. Μια απίστευτη ανακούφιση και γαλήνη. Και εκείνη από την πλευρά της φρόντιζε πάντα να «μπορεί» να μου μιλήσει όσο και απασχολημένη κι αν ήταν. Επειδή έχει… Read more Ένα τηλεφώνημα με τη μαμά, είναι το ίδιο θεραπευτικό με την αγκαλιά της!

Κανείς δε θα μάθει ποτέ πόσα έκαναν οι γονείς μας για μας!

Με αφορμή το παρακάτω κείμενο σας αφιερώνουμε το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου … Θεωρούμε κάποια πράγματα αυτονόητα. Αυτό έπρεπε να κάνουν κι αυτό έκαναν. Είχαν τον τρόπο τους, έκαναν το καθήκον τους. Αυτό σκεφτόμαστε όλοι. Ενδεχομένως όποιος τεκνοποιεί, αυτόματα γεννά και τους τρόπους για όλα τα γονεϊκά καθήκοντα. Γεννά αρετές, προσόντα, χαρίσματα και κυρίως τα… Read more Κανείς δε θα μάθει ποτέ πόσα έκαναν οι γονείς μας για μας!

Ας παίξουμε μαθαίνοντας!

«Μεγάλωσε το μικρό μου, έγινε ήδη 2 και έφτασε η ώρα να ξεκινήσω μια σειρά εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων», σκέφτομαι. ‘ «Μήπως να κάνουμε μουσικοκινητική ή μήπως κολύμβηση ή μήπως καλύτερα εικαστικά;» επεκτείνω τη σκέψη μου. Το επιτάσσει άλλωστε και η εποχή μας. Τα παιδιά ξεκινούν ήδη από την πρώτη βρεφική τους ηλικία δραστηριότητες και εργαστήρια. Πολύ ωραία.… Read more Ας παίξουμε μαθαίνοντας!

Γιατί τα παιδιά μας βαριούνται το σχολείο και δεν έχουν υπομονή!

Είμαι εργοθεραπεύτρια με 10ετή εμπειρία εργασίας με παιδιά, γονείς και δασκάλους. Συμφωνώ απόλυτα με το μήνυμα του δασκάλου που έλαβα πρόσφατα, ότι τα παιδιά μας χειροτερεύουν όλο και περισσότερο σε πολλά ζητήματα. Ακούω σταθερά την ίδια άποψη από κάθε δάσκαλο που συναντώ. Αδιαμφισβήτητα, καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετούς πορείας μου, έχω δει και εξακολουθώ να… Read more Γιατί τα παιδιά μας βαριούνται το σχολείο και δεν έχουν υπομονή!

Εσύ τι τύπος μαμάς είσαι;

Η παιδική χαρά είναι μεγάλο σχολείο, εκεί μπορεί κανείς να δει διαφορετικούς τύπους μαμάδων αλλά και ανθρώπων γενικότερα. Κάποιες από αυτές έχουν κοινά χαρακτηριστικά, είναι copy paste και διακρίνονται από συγκεκριμένες συμπεριφορές. Έτσι, σίγουρα θα έχεις δει την υπερπροστατευτική μαμά, εκείνη που φωνάζει όλο μη και μη, θα πέσεις, πρόσεχε με αποτέλεσμα το παιδί να… Read more Εσύ τι τύπος μαμάς είσαι;

Ε όχι να μαγειρεύω ΚΑΙ στις διακοπές…

Το «τι θα φάμε σήμερα» είναι ένα καθημερινό μαρτύριο που ζω όλο το χρόνο. Μιλάμε για θεμελιώδες ερώτημα, ρητορικό, σεξπιρικό, όπως θέλετε πείτε το, που άλλοτε βρίσκει απάντηση και άλλοτε όχι. Αν έχεις παιδιά ξέρεις καλύτερα από μένα πως το φαγητό της ημέρας είναι ένας μεγάλος μπελάς γιατί πρέπει να είναι σπιτικό, υγιεινό, νόστιμο και… Read more Ε όχι να μαγειρεύω ΚΑΙ στις διακοπές…

Στην εποχή που δεν υπήρχαν νταντάδες…

Υπάρχει εκείνη η παλιά παροιμία που λέει ότι χρειάζεται ένα ολόκληρο χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί. Στην Ελλάδα των αρχών του ’80 χρειαζόταν ολόκληρη η γειτονιά. Στη δική μου περίπτωση χρειάστηκε μια γυναίκα, που τη φώναζα παραμάνα μου, με τόση αγάπη όσο και τη μάνα μου. Η Μαριώ λοιπόν, έμενε στο διπλανό σπίτι από το… Read more Στην εποχή που δεν υπήρχαν νταντάδες…

“Άστο μωρέ παιδί είναι και δεν πειράζει…”

Περιμέναμε καλεσμένους στο σπίτι και όλα ήταν στην εντέλεια. Το τραπέζι στρωμένο, το σπίτι να λάμπει και εμείς έτοιμοι να υποδεχτούμε τους φίλους μας.Το κουδούνι χτυπάει, οι φίλοι έρχονται, και καθόμαστε όλοι στον καναπέ για μια χαλαρή συζήτηση, με ένα ποτήρι κρασί πριν το φαγητό. Σε λίγα δευτερόλεπτα σκάει μύτη στο σαλόνι η 6χρονη κόρη μας,… Read more “Άστο μωρέ παιδί είναι και δεν πειράζει…”

Αν δεν λερωθείς μη γυρίσεις σπίτι!

Κάθε καλοκαίρι πηγαίνουμε στο νησί. Εγώ και η μικρή μου κόρη. Για 15 μέρες που φαντάζουν μήνες ολόκληροι γιατί εκεί δεν τρέχεις πια να προλάβεις τίποτα. Το μυαλό και το κορμί σκορπάνε σε καθημερινές μικρές απολαύσεις, βουτιές, ξυπόλητα πόδια, βαρκάδες, δροσερά αεράκια και όλα αυτά που σημαίνουν καλοκαίρι. Κάθε χρόνο ανοίγουμε την ετοιμόρροπη ξύλινη πόρτα… Read more Αν δεν λερωθείς μη γυρίσεις σπίτι!

«Ναι, αλλά το δικό μου είναι πιο προχωρημένο» – μάλιστα…

Το δικό μου περπάτησε πολύ γρήγορα, ναι, αλλά το δικό μου άφησε την πάνα πριν χρονίσει, το δικό μου έγραφε στο νηπιαγωγείο το όνομά του, το επίθετό του και όλους τους μήνες του χρόνου, το δικό μου μάσησε τροφή όταν τα άλλα έτρωγαν ακόμα κρέμα, το δικό μου ξέρει όλα τα ζώα απ έξω, το δικό… Read more «Ναι, αλλά το δικό μου είναι πιο προχωρημένο» – μάλιστα…